Overwintering Fuerteventura

Geplaatst op: 14/02/2010

Op de lijn Fryslan Fuerte zijn we vandaag aangekomen in Majanicho.

De dag begint net zoals andere dagen. Spul in de auto en langs de spots rijden. Over het algemeen moeten we meerdere spots bij langs want we hebben de kunst om de voorspellingen te vertalen naar daadwerkelijke omstandigheden nog niet echt onder de knie. Maar vandaag stoppen we gelijk weer bij Bristol, waar we de dag eerder de mooiste surfsessie toto nu toe hebben gehad. Vandaag peddelen we dan ook weer naar buiten. Met het verschil dat er nu niemand anders in het water ligt. Dit blijkt achteraf ook niet vreemd want de golven waren onvoorspelbaar en erg choppy. Na enkele pogingen verlaten we het water over het rif. Ruben verwisselt zijn board voor een fiets voor de rest van de dag. Voor mij volgt een besluitenloze dag. Het board komt in Cotillo nog een keer uit de auto. Maar hier zijn de golven zo groot en breken zo snel dat ze niet te surfen zijn.
Als laatste poging wordt er koers gezet richting Majanicho. Dit omdat hier de kleine golf kan breken met hoog tij. Eenmaal aangekomen zie ik " Lampie" zijn windsurfset optuigen. Tot zo op het water zegt ie. Met de twijfel van de hele dag nog in de buik rij ik naar het appartement om mijn set op te halen. Een uur later sta ik underpowered tussen 10 windsurfer in de grote bakken. Ik neem het gezeik van de windsurfers voor lief en na een uurtje varen valt de wind weg en verlaat ik het water met een smile.
De dag erop zijn de golven nog groter geworden. Ook nu staat er net genoeg voor mijn negen. Ik voel me net Pete Cabrinha op die bakken. Na een half uur heeft het adrenaline peil het planfond bereikt en verlaat ik het water.

Helaas kunnen we dit verhaal niet bewijzen met foto's . Dit omdat de fotograaf naar eigen zeggen geen foto's kan maken omdat de golfen te groot waren. Als dat geen bewijs is!
Tot de volgende stop.